برای هفته نامه جیم (جوانان خراسان!) نوشتمش. و صد البته تحت تأثیر مطلق «پس از پنجاه سال» (یا «قیام امام حسین ع» به قول جوان های امروز!) اثر مرحوم دکتر شهیدی، رضوان الله تعالی علیه. بی تناسب نیست با مناسبت ایام و نیز با نسبت ما با وقایع امروز غزه

این مردمان غریبه نبودند...

 یک مردم شناسی خودمانی در چند برداشت

برداشت اول

سرها روی نیزه بود و کاروان توی غل و زنجیر. کم کم داشتند می رسیدند کوفه. چند ساعتی بود که همه جمع شده بودند برای دیدن شان. هر چه نزدیک تر می شدند، نگاه ها خیره تر می شد و مبهوت تر. ذره ذره اشک ها از چشم ها سرازیر شد. گریه ها، ناله شدند و ناله ها، ضجه. لابلای ضجه ها، صدای یکی از کاروانیان بلند شد:

- برای ما گریه و زاری می کنید؟ پس آن هایی که ما ها را کشتند چه کسانی بودند؟!

 ...